ಅನುಷಾ ರಿಜ್ವಿ ನಿರ್ದೇಶನದ ಈ ಚಿತ್ರವು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕುಟುಂಬದ ಕಥೆಯಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಇಂದಿನ ಭಾರತದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಗಳ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮಾದರಿ (Microcosm). ಇಡೀ ಸಿನಿಮಾ ಕೇವಲ 12 ಗಂಟೆಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಮನೆಯ ಒಳಗೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಈ ಸಣ್ಣ ಸ್ಪೇಸ್ ನ ಒಳಗೆ ನಿರ್ದೇಶಕರು ಇಂದಿನ ಭಾರತದ ವಿಶಾಲವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ತೆರೆದಿಡುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಸಂಬಂಧಗಳ ಗೋಜಲು ಮತ್ತು ಕಾಲದ ಒತ್ತಡ
ಚಿತ್ರದ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದು ಬಾನಿ (ಕೃತಿಕಾ ಕಮ್ರಾ). ಆಕೆ ಅಮೇರಿಕಾಗೆ ತೆರಳಲು ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಇದು ಕೇವಲ ವೃತ್ತಿಜೀವನದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಇಂದಿನ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಉಸಿರುಗಟ್ಟುತ್ತಿರುವ ಯುವ ಸಮುದಾಯದ ‘ಪಲಾಯನ’ದ ಸಂಕೇತವೂ ಹೌದು. ಆಕೆ ಅಮೆರಿಕೆಯ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕುವ ದಿನವೇ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಅವಳ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರು ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಹಿರಿಯರ ಆರೋಗ್ಯದ ಸಮಸ್ಯೆ, ಹಣಕಾಸಿನ ಮುಗ್ಗಟ್ಟು ಮತ್ತು ಪ್ರೇಮ ಸಂಬಂಧಗಳ ಗೊಂದಲಗಳು ಒಂದೇ ಬಾರಿಗೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಶಂಸುದ್ದೀನ್ ಕುಟುಂಬವು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳ ನಡುವೆ ಸಿಲುಕಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದೆ.
‘ನವ ಭಾರತ’ದ ಸಾಮಾಜಿಕ ವಾಸ್ತವ
ಇಂದಿನ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ‘ಮುಸ್ಲಿಂ’ ಎಂಬ ಅನನ್ಯತೆಯು ಸದಾ ಒಂದು ರೀತಿಯ ತಪಾಸಣೆಗೆ ಅಥವಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಒಳಪಡುತ್ತಿದೆ. ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಯಾವುದೇ ಪಾತ್ರವೂ ನೇರವಾಗಿ ರಾಜಕೀಯದ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರ ದೈನಂದಿನ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಇಂದಿನ ಸಮಾಜದ ಭಯ ಮತ್ತು ಆತಂಕಗಳು ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಬಾನಿ ಹೊರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಹವಣಿಸುವುದು ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಆರ್ಥಿಕ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ದೇಶದ ರಾಜಕೀಯ ಧ್ರುವೀಕರಣ ಮತ್ತು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಸಮುದಾಯದ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಒತ್ತಡಗಳು ಆಕೆಯನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಹೋಗಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತವೆ.
ದೆಹಲಿಯ ಹಳೆಯ ಗಲ್ಲಿಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಹೊಸ ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಈ ಕುಟುಂಬವು, ತನ್ನ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಹೊಸ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲು ಪಡುತ್ತಿರುವ ಪಾಡು ಇಂದಿನ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಸಂಕಟವನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಚಿತ್ರದ ಜೀವಾಳವೇ ಇದರ ಪಾತ್ರವರ್ಗ. ಅಕ್ಕೋ (ಫರಿದಾ ಜಲಾಲ್) ಇಡೀ ಕುಟುಂಬದ ಕೊಂಡಿಯಂತಿರುವ ಅಕ್ಕೋ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಫರಿದಾ ಜಲಾಲ್ ಅವರು ಜೀವಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರನ್ನು ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ನೋಡುವುದೇ ಖುಶಿ. ಅವರು ಕೇವಲ ಮನೆಯ ಹಿರಿಯರಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅಸ್ಥಿರ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿರುವ ಪಾತ್ರ. ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳು ಮತ್ತು ಇಂದಿನ ಕಹಿ ವಾಸ್ತವದ ನಡುವೆ ಅವರು ಸಮತೋಲನ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಬಾನಿ ಮತ್ತು ಲೆಯಾ ಇಂದಿನ ಕಾಲದ ಸ್ವತಂತ್ರ ಮಹಿಳೆಯರ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು. ಅವರು ಧರ್ಮದ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳಿಗಿಂತ ಮಾನವೀಯ ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಒತ್ತು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಕೃತಿಕಾ ಕಮ್ರಾ ಅವರ ಅಭಿನಯದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಮೌನ ಮತ್ತು ಅಸಹಾಯಕತೆ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಶೀಬಾ ಚಡ್ಡಾ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಯಾ ಧನ್ವಂತರಿ ಅವರ ಪಾತ್ರಗಳು ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಹಾಸ್ಯ ಮತ್ತು ಗಂಭೀರತೆಯ ಮಿಶ್ರಣವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಾತ್ರಕ್ಕೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ‘ಗ್ರೇ ಶೇಡ್ಸ್’ (Grey shades) ಇವೆ.
ಸಂಭಾಷಣೆಗಳು ಈ ಚಿತ್ರದ ಶಕ್ತಿ. “ನಾವು ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ನಮ್ಮ ಹೆಸರೇ ನಮಗೆ ತಡೆಗೋಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ” ಎಂಬಂತಹ ಮಾರ್ಮಿಕ ಸಾಲುಗಳು ಇಂದಿನ ‘ನವ ಭಾರತ’ದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನ ಗುರುತಿನ (Identity) ಸಂಕಷ್ಟವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತವೆ. ಮನೆಯೊಳಗೆ ಕೇಳಿಬರುವ ಆಜಾನ್ ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಹೊರಗೆ ಕೇಳಿಬರುವ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಗದ್ದಲಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಅಶಾಂತಿಯ ನಡುವಿನ ಒಂದು ತೆಳುವಾದ ಗೆರೆಯಿದೆ.
ಒಂದೇ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರೀಕರಣ ಮಾಡುವುದು ಸವಾಲಿನ ಕೆಲಸ. ಆದರೆ ಛಾಯಾಗ್ರಹಣವು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಅದನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಿದೆ. ಹಿನ್ನೆಲೆ ಸಂಗೀತವು ಮಿತವಾಗಿ ಹಿತವಾಗಿದ್ದು ಸಂಭಾಷಣೆ ಮತ್ತು ಪಾತ್ರಗಳ ನಡುವಿನ ಮೌನಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹತ್ವ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಚಿತ್ರವು ಯಾವುದೇ ದೊಡ್ಡ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಉಪದೇಶ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದು ವಾಸ್ತವವನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇಡುತ್ತದೆ. ಇಂದಿನ ‘ನವ ಭಾರತ’ದಲ್ಲಿ ಡಿಜಿಟಲ್ ಪ್ರಗತಿ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಏರಿಕೆಗಳಿದ್ದರೂ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಸಂಬಂಧಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನಾವು ಎತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಇದು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಪರಸ್ಪರ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿದ್ದರೂ, ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬವೇ ಕೊನೆಯ ಆಸರೆ ಎಂಬುದು ಚಿತ್ರದ ಅಂತಿಮ ತಿರುಳು. ಧರ್ಮ, ಜಾತಿ ಅಥವಾ ರಾಜಕೀಯ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಿಗಿಂತ ‘ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿ’ ದೊಡ್ಡದು ಎಂಬ ಹಳೆಯ ಮೌಲ್ಯವನ್ನೇ ಇದು ನವ ಭಾರತದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮರು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುತ್ತದೆ.
‘ದ ಗ್ರೇಟ್ ಶಂಸುದ್ದೀನ್ ಫ್ಯಾಮಿಲಿ’ ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ಅಲ್ಲ, ಇದು ನಮ್ಮ ಕಾಲದ ವಾಸ್ತವ. ಹೈಪರ್ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ ಮತ್ತು ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಆಕ್ಷನ್ ಚಿತ್ರಗಳ ನಡುವೆ, ಇಂತಹ ನಿಧಾನಗತಿಯ ಆದರೆ ಆಳವಾದ ಅರ್ಥವಿರುವ ಚಿತ್ರಗಳು ಸಂವಾದಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಹಾದಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕುಟುಂಬದಲ್ಲೂ ಇರುವ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಅಸಮಾಧಾನಗಳು ಹೇಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೇ ಹೋಲುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವುದು ಈ ಚಿತ್ರದ ವಿಶೇಷತೆ.
ಲೇಖಕಿ- ಜೆಮಿನಿಯಾ ಡಿಸೋಜಾ